Sunday, August 3, 2014

നെല്‍ച്ചെടി


നട്ടുച്ച നേരം,സ്കൂള്‍മൈതാനത്തിന്‍റെ ഒഴിഞ്ഞ കോണിലേക്ക് ഒരു ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികള്‍ കൂട്ടമായി ഓടുന്നതു കണ്ടാണ്‌ പ്രധാനാദ്ധ്യാപകന്‍ ഓഫീസിനു പുറത്തേക്കു വന്നത്.വെയിലിന്‍റെ കാഠിന്യം പോലും വകവെക്കാതെയാണ് കുട്ടികളെല്ലാം ഓടുന്നത്,കാര്യമായി എന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.പ്രധാനാദ്ധ്യാപകനും അവര്‍ക്കുപിന്നലെയോടി.

"ദൈവമേ കുട്ടികള്‍ക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചോ..? 
നാളെ പി ടി എ മീറ്റിംഗ് കൂടിയാണല്ലോ..."

അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മനസ്സ് ആകുലപ്പെട്ടു.നട്ടുച്ചയില്‍ കുത്തനെ വീഴുന്ന സൂര്യകിരണങ്ങള്‍ പ്രധാനാദ്ധ്യാപകന്‍റെ കഷണ്ടിത്തലയില്‍ വീണു ചിതറി.ഗ്രൗണ്ടിന്‍റെ മൂലയിലേക്ക് ഇനിയും ദൂരമൊരുപാടുണ്ടെന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ അദ്ധ്യാപകന്‍ ഒരുനിമിഷം നിന്നു കിതച്ചു,അദ്ദേഹം ചുറ്റുമൊന്നു കണ്ണോടിച്ചു.

"തണലേകാന്‍ ഒരൊറ്റ മരമെങ്കിലുമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ !"

നടന്നും കിതച്ചും പ്രധാനാദ്ധ്യാപകന്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ വട്ടം കൂടി നിന്നിരുന്ന കുട്ടികള്‍ വഴിയൊഴിഞ്ഞു കൊടുത്തു.അദ്ദേഹം പരിഭ്രമത്തോടെ ചോദിച്ചു 

"എന്താ പറ്റിയത്,എന്തിനാ എല്ലാവരും ഓടിയേ...?"

ഹെഡ് മാഷേ കണ്ടപ്പോള്‍ ഭയപ്പെടുന്നതിനു പകരം കുട്ടികളുടെ ആവേശം വര്‍ദ്ധിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.എല്ലാവരുടെയും ചുണ്ടുകള്‍ എന്തൊക്കെയോ പറയാന്‍ തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ആരും ഒന്നും തന്നെ മിണ്ടിയില്ല,ക്ലാസ്സ്‌ ലീഡര്‍ ആണത് പറഞ്ഞത്,

"കഴിഞ്ഞ ദിവസം റെഡ് ഡാറ്റ യില്‍ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ ചെടി ദാ മുളച്ചു വരുന്നു..,ഒരു നെല്‍ച്ചെടി !"

അദ്ധ്യാപകന്‍ തൊട്ടടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പൂഴിമണല്‍ക്കൂനയിലേക്ക് തളര്‍ന്നിരുന്നു.അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മുഖത്ത് ആശ്വാസവും,ദേഷ്യവും,കുറ്റബോധവും,വാല്‍സല്യവുമെല്ലാം മിന്നി മറഞ്ഞു. അപ്പോഴും സൂര്യന്‍ മാഷിന്‍റെ കഷണ്ടിത്തല നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ശിഹാബുദ്ദീന്‍.കെ

Wednesday, July 2, 2014

ഡയറികുറിപ്പ്...



"കിഴക്കുദിച്ച് ആകാശത്തിന്റെ ഉച്ചിയിലേക്ക് കയറിത്തുടങ്ങുന്ന പ്രഭാതസൂര്യനെ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ രാവിലത്തെ യോഗ ക്ലാസ്സില് പങ്കെടുക്കുമ്പോള് മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷമാണ്.

യോഗ കഴിഞ്ഞൊന്നു നടുനിവര്ക്കുമ്പോഴേക­്കും ഇംഗ്ലീഷ് ട്യൂഷനെടുക്കുന്ന അസീസ്‌ മാഷ്‌ ഹാജരായിട്ടുണ്ടാകും.

അത് കഴിഞ്ഞാൽ നേരെ കമ്പ്യൂട്ടർ ഇന്സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടി­ലേക്ക്,മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട ക്ലാസ് കഴിയുമ്പോഴേക്കും ആകാശത്തിലെ നീലനിറച്ചാര്ത്തുകള്­ നിറം മാറി ചുവന്നുതുടങ്ങിയിട്ടു­ണ്ടാകും.

അതിന്റെ ക്ഷീണമടങ്ങും മുന്പായിരിക്കും കണക്കു മാഷെത്തുന്നത്.

രാത്രി എട്ടര മണിക്ക് സ്പോക്കന് ഇംഗ്ലിഷ് സ്പെഷ്യല് കോച്ചിംഗിന് ശ്രീകുമാര് സാറെത്തും, അദ്ദേഹത്തിനും അത് രാത്രീലെ അവസാന ക്ലാസ്സാണത്രേ... !



പപ്പയുടെയും മമ്മിയുടെയും പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖം കാണാമെന്നുള്ള സന്തോഷത്തില് ഇതിനൊക്കെ മടികൂടാതെ നിന്നുകൊടുക്കും..."



പേന താഴെ വച്ചപ്പോഴാണ് നിതിന് ഓര്ത്തത്, തലക്കെട്ട് എഴുതിയില്ലെന്ന്.
കൂടുതലൊന്നും ചിന്തിക്കാനില്ലാതെ നീലമഷിയില് കട്ടിയുള്ള അക്ഷരങ്ങളില് അവനെഴുതി -



എന്റെ അവധിക്കാലം !

--------------------­----------------

Tuesday, June 10, 2014

ഒരു ഫേസ്ബുക്ക് പ്രണയം



ഏറെ മടിച്ചാണ് ഫേസ്ബുക്കില്‍ കണ്ട നിറം മങ്ങിയ ആ പ്രൊഫൈലിലേക്ക് ഒരു ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റ് കൊടുത്തത്.
പണ്ടെങ്ങോ മനസ്സിലൊരുപാട് താലോലിച്ചിരുന്ന ആ പേരിനോടുള്ള പ്രിയം കൊണ്ടു മാത്രമായിരുന്നു ഒരു ക്ലിക്കിനപ്പുറം വിരലുകള്‍ ചലിച്ചതും.
ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ നിര്‍ജ്ജീവമെന്നു തോന്നിയിരുന്ന ആ പ്രൊഫൈലില്‍ നിന്നും ഒരു മറുപടി അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു.
അതിനേക്കാള്‍ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അറ്റാച്ച്മെന്റായി കോളേജ് ഡേയിലെ ആ ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോയും.. !


കനവിലന്നുമിന്നും പറയാന്‍ ബാക്കി വെച്ചതെന്തോക്കെയോ പറഞ്ഞുതീര്‍ക്കുവാനുള്ള വെമ്പലായിരുന്നു ഇന്‍ബോക്സില്‍ ഒരു "ഹായ്" ലൂടെ തുടക്കം കുറിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍.

യാമങ്ങളുടെ കൊഴിഞ്ഞുപോക്കില്‍ പരസ്പരം തൊടുത്ത വാക്കുകള്‍ അങ്ങിങ്ങായ്‌ ചിതറി വീണപ്പോള്‍, മനസ്സില്‍ പഴയ പകയുടെ കനലാട്ടം ഒരവശിഷ്ടമായിപ്പോലും അവശേഷിക്കുന്നില്ലെന്നവനെയവള്‍ പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ചു.

 പെണ്‍കൌശലം പകയില്ലെന്നവനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കുമ്പോഴും അവനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല, പണ്ടെങ്ങോ പകുത്തുനല്‍കിയ ഹൃദയത്തിന്‍റെ ശേഷിപ്പും ഹരിച്ചു ഗുണിച്ചവള്‍ ഹനിച്ചെടുക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ബ്ലോക്കിനപ്പുറം താനെന്ന ശിഷ്ട്ടം പോലും അവശേഷിക്കുകയില്ലെന്ന്...!

Wednesday, June 4, 2014

ആദ്യവാക്ക്‌...

ബാല്യത്തിന്‍റെ ചുവടുകള്‍ക്കപ്പുറത്തു കൗമാരത്തിന്‍റെ മതില്‍ കെട്ട് ചാടി കടക്കാന്‍ വെമ്പുന്ന പത്താം ക്ലാസ്സുക്കാരന്‍. കളികളില്‍ നിന്നന്യം നിന്ന കുട്ടിത്തത്തിന്‍റെ  ഏകാന്തതകളില്‍ കുറിച്ചിട്ട അക്ഷരങ്ങള്‍ കളിക്കൂട്ടുക്കാരായി തോളില്‍ കൈകള്‍ കോര്‍ത്തപ്പോള്‍ വിടരുന്ന കൊച്ചു കൊച്ചു മോഹങ്ങള്‍ കടലാസ്സു തുണ്ടുകള്‍ക്കപ്പുറത്തു ബ്ലോഗിങ് എന്നാ ആധുനികതയിലേക്ക് ചുവടൂന്നുകയാണ്. അക്ഷരങ്ങളില്‍ വിടരുന്ന കൗതുകങ്ങളില്‍ കണ്ണും നട്ടിരിക്കാനിഷ്ട്ടപ്പെടുന്നതിലും അത്ഭുതങ്ങള്‍ കോര്‍ത്തിണക്കാന്‍ ഏറെ മോഹം....